Wzorzec rasy Owczarek Niemiecki Długowłosy
GŁOWA
Powinna być proporcjonalna w stosunku do tułowia (długość ok. 40% wysokości w kłębie); nie za ciężka, w całości sucha, a między uszami w miarę szeroka. Długość mózgoczaszki równa się ok. 50% całej długości głowy. Czaszka oglądana z góry stopniowo i równomiernie zwęża się , poczynając od uszu aż ku czubkowi nosa.
Kufa, czyli pysk, mocna, długa, sucha i szeroka; grzbiet nosa prosty, o linii prawie równoległej do przedłużonej linii czoła. Policzki lekko zaokrąglone, ale nie wystające. Szczęka i żuchwa silnie rozwinięte. Wargi suche, dobrze przylegające.
Uzębienie bardzo silne, zdrowe, pełne (42 zęby: 20 w szczęce i 22 w żuchwie). Zgryz nożycowy z dobrze przylegającymi do siebie siekaczami szczęki i żuchwy. Między zębami nie powinno być większych odstępów. Uścisk powstały między szczękami może wynosić nawet około 1.6 tony na centymetr kwadratowy.
Oczy średniej wielkości, w kształcie migdału, osadzone lekko skośnie, nie wyłupiaste , o barwie dostosowanej do umaszczenia. Spojrzenie żywe, spokojne, świadczące o pojętności.
Uszy średniej wielkości, wysoko osadzone, u nasady szerokie, stojące, zwężające się w ostry wierzchołek , z małżowiną skierowaną ku przodowi. Ucho załamujące się - jak u owczarka szkockiego - jest spotykane, lecz jest wadliwe. Szczenięta do 4 miesiąca, a nawet i do 6 miesięcy mają uszy zwisające lub stulone do wewnątrz. Wiele psów podczas ruchu lub spoczynku w postawie leżącej kładzie uszy na szyi, co nie jest jednakże wadą.
SZYJA
Silnie umięśniona, średnio długa, bez podgardla i luźnej skóry; w podnieceniu podniesiona , poza tym noszona prawie poziomo.
TUŁÓW
Długość tułowia powinna wynosić ok.110-117% wysokości psa w kłębie. Psy o kwadratowym formacie sylwetki (jak u owczarka belgijskiego) nie są pożądane.
Kłąb długi, wyraźnie wzniesiony i łagodnie przechodzący w linię grzbietu.
Klatka piersiowa głęboka (około 45-48% wysokości w kłębie), długa, sięgająca daleko do tyłu, z wyraźnym przedpiersiem, lecz nie za szeroka. Żebra długie, ale nie beczkowato wygięte, ani płaskie.
Grzbiet prosty! (nie chartowaty, chociaż taki jest najczęściej spotykany i stanowi podstawę do eliminowania z hodowli) i silnie rozwinięty, na odcinku od kłębu do krzyża niezbyt długi. Brzuch podciągnięty. Lędźwie krótkie, szerokie i silne; zad długi, lekko opadający.
KOŃCZYNY
Kończyny przednie. Łopatki długie, ukośnie ustawione, płasko przylegające, dobrze umięśnione, nie wysunięte ku przodowi. Przedramię oglądane ze wszystkich stron proste. Nadgarstki niezbyt strome.
Łapa - śródręcze lekko odstawione (ok.20%), palce krótkie, wypukłe. Ściśle zwarte w piąstkę, opuszki twarde, ale nie szorstkie; pazury krótkie, mocne. Wilcze pazury, nieraz nawet podwójne, występują na tylnych kończynach dość często. Nie stanowią wady, ale nie są pożądane; powodują szerokie rozstawienie nóg i mogą być przyczyną okaleczenia.
Kończyny tylne. Uda szerokie, silnie umięśnione, dość długie, ukośnie ustawione do podudzia. Staw skokowy silny. Kąt w stanie kolanowym około 120 stopni!
OGON
Puszysty, sięga do stawu skokowego, czasami dłuższy, ale nie ciągnący się po ziemi, tylko przy końcu odgięty na bok. W odprężeniu opada lekko wygięty, zaś w podnieceniu i w ruchu bardziej wygięty i noszony wyżej, lecz nie ponad linię poziomą. Przycinanie ogona jest niedopuszczalne.
SZATA
Sierść podwójna, z podszerstkiem. Włos okrywowy możliwie gęsty, prosty i twardy, i mocno przylegający, nie nastroszony. Głowę, przednią stronę nóg, łapy i palce, pokrywa krótka sierść, zaś szyję dłuższa i bardziej gęsta. Na tylnej stronie nóg przednich i tylnych sierść jest dłuższa. Na pośladkach dłuższe włosy tworzą umiarkowane "portki".
Maść. Czarna, żelazista, popielata, czerwono żółta, czerwonobrązowa z siodłem; jednolita, bądź z regularnymi czerwonobrązowymi do biało szarych oznakami, żółta z czarnym siodłem.
Maść szczeniaka można ustalić ostatecznie dopiero po zmianie okrywy pierwotnej na wtórną, po zakończeniu porostu włosów pokrywowych.
WADY POWAŻNE
- wszelkie braki obniżające przydatność użytkową
- wady uszu: osadzenie poziome lub zbyt niskie, obwisłe, stojące ale zbyt miękkie
- poważne wady pigmentacji
- obniżona ogólna wytrzymałość, wady uzębienia: wszelkie odchylenia od zgryzu nożycowego albo formuły dentystycznej
WADY ELIMINUJĄCE
- słaby charakter, agresywność lub niezrównoważenie
- z dysplazją stawu biodrowego
- nieprawidłowo ukształtowany ogon lub uszy
- brak kątowania kończyn tylnych w stawie kolanowym
- wady uzębienia, takie jak: brak jednego zęba P3,
brak kła, zęba P4, zęba M1 lub M2;
brak w sumie 3 lub więcej zębówwada zgryzu: tyłozgryz powyżej 2mm, przodozgryz, zgryz cęgowy (siekacze na styk)
- przekroczenie o ponad 1 cm górnej lub
dolnej granicy wzrostu
- albinizm
- białe umaszczenie (nawet przy ciemnych oczach i pazurach)podwójna długa sierść (tzw. "kosmata" - włos okrywowy Ľle przylegający, nastroszony)
|
