|
Owczarek niemiecki długowłosy był hodowany jako pies użytkowy. Jeszcze sto lat temu to właśnie było podstawową przyczyną posiadania tego psa. jeszcze dziś zresztą standard rasy wymaga hodowania psów o wysokiej wydajności użytkowej. Tę dziedziczną zdolność do pracy i do wysiłku posiada również owczarek będący członkiem rodziny.
Z tego powodu niezwykle ważne jest traktowanie psa nie tylko jako biernego towarzysza, ale również motywowanie
go do aktywnego rozwoju. Dla psa nie ma znaczenia, czy pewne czynności wykonuje on "zawodowo" np. jako pies policyjny czy pilnujący stad. Również prywatnie można znaleźć czynności, które będą odpowiadać zarówno fizycznym jak i psychicznym uwarunkowaniom konkretnej rasy. O tego typu potrzebach psa powinno się pomyśleć i przeanalizować z rodziną jeszcze przed zakupem psa. Mamy wiele mozliwości rozwoju owczarka, fantazja w tym zakresie jest praktycznie nieograniczona. Począwszy od codziennych spacerów, a skończywszy na udziale w kursach szkoleniowych i uprawianiu sportu.
Wybieg
Psy są zwierzętami kochającymi ruch, a rasy użytkowe odczuwają szczególną potrzebę aktywności fizycznej.
Codzienny dwugodzinny spacer to dla owczarka niezbędne minimum. Oczywiście, w szczególnych sytuacjach pies
jest w stanie dostosować się do mniejszej ilości ruchu, jednak na dłuższą metę brak ruchu prowadzi do problemów zarówno natury fizycznej, jak i psychicznej. Rzeczą niezwykle ważną jest zapewnienie psu swobodnego wybiegania się. Niekiedy warunki mieszkaniowe
stanowią tu znaczną przeszkodę, jednak w większości przypadków do odpowiednich miejsc przeznaczonych do biegania można dojechać choćby samochodem.
Oczywiście, posłuszeństwo i tolerancja wobec innych zwierząt jest podstawą przy wypuszczaniu psa na wolne wybiegi. Nalezy też zawsze przywołać psa do siebie, gdy tylko w okolicy pojawi się człowiek uprawiający jogging, jadący na rowerze czy rodzina z małymi dziecmi. Nawet jesli pies pała bezgraniczną miłością zarówno do biegaczy, rowerzystów, jak i dzieci, nalezy pomysleć o tym, że inni ludzie mogą odczuwać przed psem strach. Wzajemne zrozumienie jest podstawą akceptacji psów i ludzi w dzisiejszym środowisku. Urozmaicajcie spacery z psem, wprowadzając do zabawy noew elementy. Czasem spróbujcie wybrać inną niż zazwyczaj trasę przechadzki. Schowajcie zabawkę lub smycz i namówcie psa, aby jej szukał. Także aportowanie czy przeciąganie liny mogą stanowić interesującą odmiane. Podczas wspólnych spacerów można rónież zacieśniać kontakty między psami. Pies biegający samotnie pokonuje zazwyczaj trasę od dwóch do czterech razy dłuższą od naszej, natomist dwa psy, bawiąc się razem, przebiegają znacznie dłuższy dystans. Jeżeli tylko będziecie się trzymali pewnych reguł, wspólne spacery staną się obopólną przyjemnąścią.
Spacery latem
Długie letnie spacery w miarę możliwości powinny odbywać się w chłodniejszej porze dnia. Psy generalnie są bardzo wrażliwe na upały i nie tylko zamknęcie w rozgrzanym samochodzie, ale również wysiłek fizyczny w palącym słońcu może być dla nich niebezpieczny. Umożliwcie psu kapiel w wolno stojących zbiornikach wodnych. Pływanie jest wyśmienitym treningiem zarówno dla psich stawów, jak i dla mięśni. Psy z natury potrafią bardzo dobrze pływać. Jednakże szczenięta owczarka niemieckiego długowłosego należy przyzwyczająć do wody bardzo powoli, tak aby uniknąć przykrych skojarzeń w przyszłości. Pozwólcie psu kąpać się jednynie
w bezpiecznych miejscach. Zabronione powinnobyć kąpanie w rzece o silnym prądzie, a także w zbiornikach gęsto porośniętych roślinnością wodną. Jeżeli na brzegu lub w wodzie znajdują się inni ludzie, odwołąjcie psa w ustronne miejsce, tak aby podczas zabawy lub otrząsania się nie opryskał nikogo wodą. Po przyjsciu do domu pies powinien być dobrze opłukany pod prysznicem, aby uniknąć powstawania schorzenia skóry czyli egzemy.
Spacery zimą
Dzięki swej gęstej okrywie włosowej owczarek niemiecki długowłosy jest bardzo odporny na niskie temperatury.
Nawet przy mroźnej pogodzie cieszy się ze swoich spacerów (często w przeciwieństwie do właściciela). Lubi tarzać się w śniegu i biegać za rzucanymi mu śnieżkami. Niebezpieczeństwa, które niesie ze sobą zima to przede wszystkim śnieg i lód, który pies lubi zjadać, a także sól, którą posypywane są drogi. Nie pozwalajcie psu, nawet jeżeli jest to trudne, na jedzenie śniegu. Zaś po każdym spacerze kontrolujcie opuszki jego łap, a jeżeli jest to konieczne - nacierjcie je wazeliną lub tłuszczem. Także uprawiając sporty zimowe, nie musicie rezygnować z towarzystwa psa. istnieje wiele miejsc, gdzie możecie zabrać swojego pupila ze sobą, zawsze jednak zwracajcie uwagę, aby nie okazał się on dla nikogo uciążliwy.
Jazda na rowerze
Trzymając się kilku reguł, jeżdżąc na rowerze można zapewnić psu odpowiednią dawkę ruchu. Generalnie, pies powinien biec po prawej stronie roweru. Na przejażdżki powinno się zabierać ze sobą tylko te psy, które odpowiednio reagują na komendy. Początkowo przyzwyczajajcie psa do roweru, idąc i jedną ręką pchając rower, a drugą prowadząc psa. Pierwsze powolne przejażdżki powinniście odbywać na bocznych drogach o miękkim podłożu. Nie wyjeżdżajcie na drogi o dużym nasileniu ruchu, wybieajcie raczej lesne ścieżki i łąki. Nigdy nie owijajcie sobie smyczy wokół nadgarstka czy też kierwonicy roweru - może to doprowadzić do niebezpiecznych upadków.
W początkowym okresie nie zmuszajcie też psa do dużego wysiłku - dopasujcie temp jazdy do jego powolnego biegu. Pozwólcie mu też od czasu do czasu zatrzymać się na chwilę, aby mógł powęszyć po okolicy, gdy będzie miał na to ochotę. Jeżeli zauważycie, że pies jest bardzo zmęczony, zatrzymajcie się na dłuższy odpoczynek. Zwiększajcie dystans stopniowo, nie trenujcie przy palącym słońcu i zawsze zabierjcie ze sobą wodę dla psa.
|
