STADIA ROZWOJU SZCZENIĘCIA 

Wszystkie szczenięta przechodzą przez takie same stadia rozwoju, począwszy od okresu niemowlęctwa po okres dojrzałości. Warto się z nimi zapoznać i wiedzieć, jakich zachowań i reakcji należy oczekiwać po szczenięciu w okreslonej fazie jego życia. Znając je nie będziesz oczekiwał po szczenięciu wykonania zadań, do których jeszcze nie dorosło. Z drugiej zaś strony pozwoli ci to lepiej wykorzystać wszelki potencjał jaki kryje w sobie każdy z tych okresów.
Tempo w jakim szczenięta przechodzą przez poszczególne fazy rozwoju, potrafi nieznacznie się różnić: jedne przechodzą przez dany okres szybko, innym zajmuje to o wiele więcej czasu niż się spodziewaliśmy. Ogólnie rzecz ujmując - szczenięta mniejszych ras rozwijają się szybciej, często osiągając dojrzałość przed upływem pierwszego roku życia, podczas gdy szczeniętom większych ras zajmuje to więcej czasu - niektóre z nich dojrzewają nawet w 18 miesiącu życia. Poniższe uwagi odnoszą się do przeciętnego tempa rozwoju, można więc śmiało stosować je do większości szczeniąt.

NOWORODEK (0-2 tygodni)

W ciągu tego bardzo krótkiego okresu szczenię głównie śpi lub ssie matkę. Gdy jest mu np. zimno, potrafi nawet nieporadnie pełzać w poszukiwaniu ciepła, jakie daje mu matka lub pozostałe rodzeństwo. Matka potrzebna jest mu również do stymulowania procesów wydalniczych, co czyni poprzez częste lizanieokolic genitaliów. Oczy takiego oseska otwierają się między  10 a 14 dniem lecz zmysł wzroku jest jeszcze bardzo słabo rozwinięty.

OKRES PRZEJŚCIOWY (2-3 tygodni)

Pojawiają się pierwsze zęby. Szczenię uczy się chodzić i chłeptać płyny. Pod koniec trzeciego tygodnia otwierają się uszy, budzi się także zmysł powonienia. Szczenię zaczyna też wypróżniać się samodzielnie.

OKRES SOCJALIZACJI (3-12 tygodni)

Okres niezwykle istotny w życiu szczenięcia: jeżeli w okresie tym ma ono pozytywne doświadczenia z ludźmi, innymi psami i całym otoczeniem, z pewnością wyrośnie na psa, który będzie prawidłowo przystosowany do  życia z ludźmi i innymi zwierzętami. okres ten podzielić można na trzy fazy:

Faza pierwsza: 3-5 tygodni

Szczenię zaczyna  wyraźnie reagować na głośne dzwięki. W okresie tym matka zaczyna już odstawiać szczenięta od piersi, zaczyna również używać warczenia jako sygnałów dyscyplinujących szczenięta. Między 3 a 4 tygodniem życia wzrok, słuch i węch wyostrzają się. Szczenię zaczyna jeść pokarmy stałe, szczekać, machać ogonkiem i bawić się z rodzeństwem, staczając z nim improwizowane walki. Zaczyna również opuszczać miejsce, gdzie śpi, gdy musi się wypróżnić. Między 4 a 5 tygodniem szczenię zaczyna drapać, pokazywać zęby, warczeć, a przede wszystkim baraszkować z rodzeństwem. W zabawach tych, gdzie dużą rolę odgrywają zęby, szczenię uczy się z jednej strony, czym może być zadany ból, a z drugiej - kiedy jest lepiej go nie zadawać drugiemu. Zaczyna również przenosić w pyszczku różne przedmioty.

Faza druga: 5-8 tygodni

Szczenię uczy się wyrażać swoje stany psychiczne za pomocą ciała. W pełni zaczyna korzystać ze wszystkich zmysłów a tym samym jego ruchy stają się bardziej skoordynowane. Jest coraz bardziej aktywne w zabawach z rodzeństwem. Zaczyna się ustalać hierarchia w miocie. Mniej więcej siódmy tydzień życia to również idealny moment do zmiany domu. Pod koniec tego etapu szczenię zaczyna być bardziej ostrożne w swym zachowaniu, choć wciąż ciekawi je wszystko, co napotyka na swej drodze.

Faza trzecia: 8-12 tygodni

Zachowanie szczenięcia zaczyna zmieniać się w zależności od miejsca i sytuacji. Jeżeli wciąż pozostaje w hodowli -hierarchia między rodzeństwem jest już w zasadzie ustalona. Kiedy zaś znajdzie się w nowym domu - przyjmuje pozycję, którą mu wyznaczono.
Porada: Należy zapewnić szczenięciu jak największą ilość bodźców. Szczenię zaczyna wchodzić w okres oceny miejsca, jakie w hierarchii zajmują inni, a jednoczesnie samo zaczyna dopasowywać się do niej. W okresie tym ważne jest, aby wysyłać do niego właściwe sygnały na temat jego pozycji w stadzie. Istotną rolę odgrywa też zabawa: szczenię uczy się wtedy nowych dla niego, bo ludzkich, zachowań, a więc takich, w których zęby odgrywają coraz mniejszą rolę.

OKRES MŁODZIEŃCZY (3-6 miesięcy)

Szczenię wciąż w dużym stopniu polega na właścicielu. We wczesnych stadiach tego okresu szczenięciu bardzo zależy na tym, aby przypodobać się właścicielowi: robi wszystko, co - jak mu się wydaje - spełnia jego oczekiwania. Wciąż znajduje się w fazie oceny  miejsca, jakie zajmuje w hierarchi i stale próbuje się dopasować do niej. Jeszcze bardziej wzrasta jego zainteresowanie otaczającym światem. Eksplorując otoczenie zapuszcza się coraz dalej, jednak nie na tyle daleko, aby mogło stracić poczucie bezpieczeństwa, jakie mu zapewnia właściciel lub znajome terytorium. Nagminne staje się gryzienie różnych przedmiotów, co pomaga w wyrzynaniu się nowych zębów, a także pozwalalepiej poznać otoczenie.
Porada: Układanie szczenięcia należy rozpocząć w momencie, gdy tylko będzie w stanie się skoncentrować się przez dłuższą chwilę na jednej czynności. Należy tu wykorzystać wspomnianą wyżej chęć przypodobania się, ponieważ w późniejszym okresie, gdy szczenię stanie się bardziej samodzielne, nauka z pewnością będzie trudniejsza. Zabawy mogą być bardziej wyszukane, można je również stosować jako nagrody za dobre zachowanie. Szczególnie ważne w tym okresie jest udowodnienie szczenięciu, że ludzie stoją wyżej w hierarchii od niego.Powinno sie to robić w sposób stanowczy, lecz jednocześnie delikatny. Wciąż należy dbać o dostarczanie szczenięciu
bogatej gamy wrażeń i doświadczeń. Proces socjalizacji powinien być kontynuowany i pogłębiany w momentach, gdy szczenię uczy się radzić sobie w nowych sytuacjach.  

OKRES DORASTANIA (6 do 12-18 miesięcy)

Szczenię staje się coraz bardziej niezależne i istnieje prawdopodobieństwo, że może wystawiać na próbę nasze przywództwo. Dojrzewa płciowo: suka dostaje pierwszą cieczkę, co wiąże się z charakterystyczną zmianą jej zachowania, u psów natomiast gwałtownie wzrasta poziom hormonów męskich. Gryzienie przedmiotów nasila się. Wraz ze wzrostem samodzielności zaczynają ujawniać się zachowania terytorialne.
Porada: Jest to prawdopodobnie najtrudniejszy okres w wychowaniu psa i wiele osób, nie potrafi przez to przejść, często pozbywa się swych podopiecznych. Jeżeli wcześniej nie popełniło się większych błędów w wychowywaniu psa, okres ten nie zawsze musi być "koszmarem". Z pewnością jednak wielu będzie zadawać sobie pytanie kiedy i co zrobili źle. Na pocieszenie jest tylko jedna rada - okres dorastania nie trwa wiecznie.

OKRES DOJRZAŁOŚCI (12-18 miesięcy i później)

Pies jest wprawdzie w pełni dojrzały fizycznie lecz czasem bywa i tak, że musi on jeszcze nabrać nieco masy. Jego charakter jest już w pełni ukształtowany choć zdarzają się również i takie psy, których charakter kształtuje się do trzeciego roku życia.
Porada: Właściwie można się już rozluźnić - robota skończona.... Od czasu do czasu może trzeba to i owo poprawić, ale w zasadzie do tego momentu powinniśmy już mieć dobrze ułożonego, prawidłowo przystosowanego do życia i szczęśliwego psa. Nie pozostaje nam więc nic innego, jak być z niego dumnym i cieszyć się jego towarzystwem przez długie lata.